Skip to main content

Dirkschneider, H.E.A.T, Looking for Medusa, Asphodelia, ΑΔΑΕΙΣ @San Salvador, Σάββατο 30/06/18



Η μέρα έφτασε. Σάββατο 30/06/18 στο San Salvador. Πρώτη φορά που θα δω live τους H.E.A.T και Dirkschneider. Η ώρα είναι 17:00 και περιμένουμε να ξεκινήσει το φετινό Chania Rock. Μας περιμένει ποικιλία συγκροτημάτων και εμπειριών.

Πρώτοι, οι ΑΔΑΕΙΣ, οι οποίοι έχοντας 20 λεπτά στη διάθεση τους, έπαιξαν μπροστά σε ένα μικρό αριθμητικά κοινό, με καλό ήχο και άρτια παιγμένο set 4 κομματιών, με τα ''Μοναχικά'' και ''Του χρόνου οι φωνές'' να αναδεικνύονται. Δυστυχώς όμως, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν κατάφεραν να εντυπωσιάσουν όπως θα μπορούσαν με ένα μεγαλύτερο setlist. Όπως και να έχει, έδωσαν μια καλή αρχή για το festival και αναμένουμε τη συνέχεια.




Στην συνέχεια, ακολουθεί η ιταλική Symphonic Metal μπάντα Asphodelia. Το σχήμα είχε αρκετή διάθεση και το απέδειξε. Σε 45 περίπου λεπτά κατάφεραν να μας παρουσιάσουν καλό υλικό με όμορφη επικοινωνία με το σχετικά μικρό αριθμητικά κοινό, σε συνδυασμό με καλό ήχο. Είχαν στο δυναμικό τους 8 κομμάτια, με κάποια όπως το intro του set ''Welcome Apocalypse'', το ''Mirror Mirror'' και το ''The Show'', να κάνουν πολύ καλή εντύπωση.  Αναμένουμε περισσότερα από το σχήμα. Μοναδικό παράπονο είναι η σκηνική τους παρουσία. Θέλουν λίγη βελτίωση σε αυτόν τον τομέα. Κατά τ'άλλα έφεραν χαμόγελα στο κοινό και μπορούν να γίνουν στο μέλλον ακόμα καλύτεροι. 



Aκολουθούν οι Γάλλοι Looking for Medusa. Το κοινό πια είχε γίνει πολύ μεγαλύτερο και ο ήλιος, αν και δυνατός, δεν εμπόδισε το συγκρότημα να δώσει μια εξαιρετική εμφάνιση. Άρτια παιγμένο set με εξαιρετική εμφάνιση και όμορφη επικοινωνία με το κοινό. Ο ήχος αναδείκνυε κάθε μέλος ξεχωριστά και στο σύνολό όλα πήγαιναν ακόμα καλύτερα. Μέσα σε 1 ώρα, κατάφεραν να δώσουν χαμόγελα και ικανοποίηση στο κοινό και ανέβαζαν τον πήχη ακόμα περισσότερο για τα επόμενα ονόματα. Κομμάτια όπως το "De Profundis" και "Looking for Medusa" έκαναν τη διαφορά στο set των 12 κομματιών που είχαν. Αν είχα ένα θέμα, θα ήταν το γεγονός ότι έπαιξαν και διασκευές με μερικές από αυτές να ήταν το ''Thunderstruck'' από ACDC και το ''Sweet Dreams'' από EurythmicsΠαρ'όλο που προσπάθησαν να διαφοροποιήσουν τα πρωτότυπα κομμάτια, θα επιθυμούσα να υπήρχε περισσότερο υλικό από τη μπάντα, αν και οι διασκευές εκτελέστηκαν εξαιρετικά και άφησαν το κοινό ικανοποιημένο.







Επόμενοι, η σουηδική Ηard Rock/Αrena Rock μπάντα H.E.A.T. Ότι και να ειπωθεί για την εμφάνιση τους είναι λίγο... Μέσα σε 1 ώρα και 20 λεπτά, άλωσαν το festival. Από το soundcheck και μόνο μπορούσε κανείς να συνειδητοποιήσει πως θα έβλεπε κάτι ξεχωριστό και αξιομνημόνευτο. Με το πρώτο τους κομμάτι εν ονόματι "Bastard of Society" το επιβεβαίωσαν. Η μπάντα σε όλη τη διάρκεια τους προγράμματος τους, είχαν κρυστάλλινο ήχο, έπαιζαν άρτια και η ενέργεια είχε φτάσει στο κόκκινο. Ο τραγουδιστής της μπάντας είχε Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Η επικοινωνία με το κοινό και η εμφάνιση του είναι προς μίμηση. Μάλιστα, σήκωσε ένα παιδί για να δει πως είναι να βρίσκεσαι πάνω στη σκηνή και ερχόταν συνέχεια στο κάγκελο για να είναι σε επαφή με τον κόσμο και να βγάλει φωτογραφίες. Αλλά το κορυφαίο ήταν όταν στη μέση ενός τραγουδιού λέει:"Θέλω να με πάτε μέχρι το bar". Το αποτέλεσμα; ΤΟΝ ΠΗΡΑΝΕ ΣΗΚΩΤΟ μέχρι τον προορισμό (σ.σ ήταν τουλάχιστον 30 μέτρα πίσω από τη σκηνή). Ειλικρινά, δεν υπήρξε άτομο που να μην έμεινε άφωνο και ανικανοποίητο. Σίγουρα μια από τις καλύτερες νέες μπάντες εκεί έξω που αξίζει περισσότερη αναγνώριση! 

Setlist
Bastard of Society 
Late Night Lady 
Mannequin Show 
Redefined 
Heartbreaker 
Shit City 
Beg Beg Beg 
Tearing Down the Walls 
Eye of the Storm 
Emergency 
Inferno 
Living on the Run 
A Shot at Redemption 












Έφτασε η στιγμή των Heavy Metal θεών Dirkschneider. Είχαν δύσκολο έργο, να ακολουθήσουν την μεγάλη εμφάνιση της προηγούμενης μπάντας, αλλά κατάφεραν να αποδείξουν ότι είναι άξιοι headliners. Τα φώτα χαμηλώνουν και οι πρώτες νότες που ακούγονται είναι από το ''Beast Inside''. O κόσμος τρελαίνεται και ο heavy metal σεισμός αρχίζει να ανεβάζει τα richter. Συνεχίζουν με ''Aiming High'' και ''Bulletproof'' με το κοινό να συνεχίζει να κοπανιέται και να μένει με πονεμένο σβέρκο. Ήρθε η στιγμή του ''Midnight Mover'' που μας κάλεσε να τραγουδήσουμε μαζί του,  το ''Living for Tonite'' για να μας θυμίσει τι ζούμε τούτη τη βραδιά και το ''Another Second To Be'' να ακολουθεί. Χωρίς καθυστέρηση, καλωσορίζουν τη δικιά τους Σταχτοπούτα με το ''Princess Of The Dawn'' και μας συστήνουν τους ''London Leatherboys''. Μία μικρή παύση γίνεται, για να μας πει ο Udo να ζήσουμε ''Up To The Limit''. Επικρατεί χαμός, με τον κόσμο να τραγουδά και τις φωτοβολίδες να ανάβουν. Τα σπάνε με το ''Breaker'' και ουρλιάζουν στο ''Screaming For A Love Bite''. Αξιοποιούν την τελευταία σφαίρα για τα δύο τελευταία κομμάτια πριν το encore, τα ''Love Child'' και ''Russian Roulette''.
Γυρίζουν με όρεξη για να μας κάνουν τη καρδιά γεμάτη με μέταλλο με το ''Metal Heart'' και συνεχίζουν με τα κομμάτια ύμνους ''Fast As A Shark'' και ''I'm A Rebel''. Tέλος, το κομμάτι θρύλος, που με το sing-along που επικρατούσε διήρκησε 10 λεπτά, ''Balls To The Wall'' έκλεισε αυτήν την υπέροχη βραδιά και μας άφησε όλους Restless and Wild...


Setlist
Beast Inside 
Aiming High 
Bulletproof 
Midnight Mover 
Living for Tonite 
Another Second To Be 
Princess Of The Dawn
London Leatherboys 
Up To The Limit 
Breaker 
Screaming For A Love Bite 
Love Child 
Russian Roulette 

Metal Heart
Fast As A Shark 
I‘m A Rebel 
Balls To The Wall










Εξαιρετική διοργάνωση για τη δεύτερη μέρα του festival, ενώ οι H.E.A.T μέσα σε 1 ώρα και 20 λεπτά έχοντας στο δυναμικό τους 13 κομμάτια επιβεβαίωσαν ότι rock can be more alive than ever. Οι Dirkschneider, σε 1 ώρα και 40 λεπτά, γέμισαν το κοινό με δερμάτινα και jeans και επιβεβαίωσαν πως το μέταλλο είναι βαρύ.

(Photo Credits: Basilis Prama)

Comments

Popular posts from this blog

They 're Gonna Get You, No Matter How Far

Από την αρχή της χρονιάς η αγωνία κορυφώνεται και ζούμε όλοι ένα ανελέητο κυνήγι θησαυρού, μέσα από γρίφους, ψάξιμο και φήμες... Πολλές φήμες. Το Rockwave είναι θεσμός και ο κόσμος πάντα το υποστηρίζει. Φέτος η Didi κάνει το peak της και για το Metal διήμερο δημιουργεί μια σύνθεση που θα σου πάρει τα μυαλά. The priest is going to read us the last rites.

Day 1:

Οι Jacks Full, Null’O’zero και Foray Between Ocean θα κάνουν την σπουδαία δουλειά της προετοιμασίας του ολοκαυτώματος.



Supreme excellence consists of breaking the enemy’s resistance without fighting. Η ιδέα του πολέμου έχει επισκιάσει τις ζωές μας και ο φόβος μην χτυπήσει την δική μας πόρτα κυριαρχεί. Οι Sabaton γνωρίζουν το συναίσθημα αυτό, όπως και τις επιπτώσεις του. Θα περάσουμε τις πύλες της κολάσεως προσευχόμενοι να βγούμε ζωντανοί την Πέμπτη 19/07/18 στο TerraVibe.

ΦαντασίαΣτρατιωτικήΙστορίαMetal. Οι μάχες που περιγράφουν με ανατριχιαστικό τρόπο θα σου κόψουν την ανάσα και ίσως (λέμε τώρα...) να σταματήσεις να το παίζεις …

Ville Friman [Insomnium - Guitars, Vocals (clean)]: ''Έχουμε ερωτηθεί γι'αυτό πολλές φορές και άνθρωποι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στο να δουν το ''Winter's Gate'' (2016) ως ταινία ή ταινία μικρού μήκους.''

Στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης επικείμενης συναυλίας των Insomnium την Κυριακή 25/03/18 στο Piraeus 117 Academy, το Metal Asylum μίλησε με τον Ville Friman [Guitars, Vocals (clean)] για το αριστουργηματικό ''Winter's Gate'' (2016), το μεγάλο ρίσκο που πήραν με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, αλλά και την πιθανότητα αυτή να μεταφερθεί και στην μεγάλη (ή μικρή) οθόνη. We need to slow down.

Καλησπέρα, Ville. Τιμή μου που κάνουμε αυτήν την συζήτηση.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ''Winter's Gate'' (2016). Καταρχάς, πώς και αποφασίσατε να προχωρήσετε, αυτήν τη φορά με ένα concept album, βασισμένο στην σύντομη ιστορία του Niilo (σ.σ.: Sevanen - Bass, Vocals);


Νομίζω flirtάραμε με την ιδέα του να κάνουμε ένα μεγάλο concept album ήδη από όταν ηχογραφούσαμε το ''Shadows of the Dying Sun'' (2014). Πάντα μας άρεσαν τα concept albums και τα μεγάλα κομμάτια και απλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε και οι ίδιοι. Ευτυχώς…

Insomnium, Tribulation, Caelestia @Piraeus 117 Academy, Κυριακή 25/03/18

Η εποχή της ομίχλης κατέφτασε. Η Winter's Gate άνοιξε. 1η φορά που παρακολουθώ live τους Insomnium. Κυριακή 25/03/18 και στο Piraeus 117 Academy έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος από νωρίς. Στις 19:45 ανοίγουν οι πόρτες. We're faring in the dark.

Στις 20:00 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Caelestia, Melodic Death Metal μπάντα που στα 30 λεπτά που της διατίθενται παρουσιάζει τα ''Martyrs'', ''Chamber of Torments'', ''Initium Vitae et Mortis'' και ''Devil's Game''. Με μία λέξη, όλεθρος. Αυτό που παρακολουθούμε (και, κυρίως, ακούμε) περισσότερο προσομοιάζει σε drum clinic, παρά σε συναυλιακή εμφάνιση. Όσο προσεγμένη και να είναι η σκηνική παρουσία, όσο φιλότιμες και να είναι οι προσπάθειες επικοινωνίας με το αριθμητικά ok κοινό, όση τεχνική αρτιότητα και να υπάρχει (που υπάρχει), αυτό το πράγμα που ακόμα και η λέξη θόρυβος αδυνατεί να προσδιορίσει επακριβώς μόνο ως ήχος δεν λογίζεται. Στενάχωρη εμφάνιση από σχήμα που ξέρω καλ…