Skip to main content

Insomnium, Tribulation, Caelestia @Piraeus 117 Academy, Κυριακή 25/03/18



Η εποχή της ομίχλης κατέφτασε. Η Winter's Gate άνοιξε. 1η φορά που παρακολουθώ live τους Insomnium. Κυριακή 25/03/18 και στο Piraeus 117 Academy έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος από νωρίς. Στις 19:45 ανοίγουν οι πόρτες. We're faring in the dark.

Στις 20:00 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Caelestia, Melodic Death Metal μπάντα που στα 30 λεπτά που της διατίθενται παρουσιάζει τα ''Martyrs'', ''Chamber of Torments'', ''Initium Vitae et Mortis'' και ''Devil's Game''. Με μία λέξη, όλεθρος. Αυτό που παρακολουθούμε (και, κυρίως, ακούμε) περισσότερο προσομοιάζει σε drum clinic, παρά σε συναυλιακή εμφάνιση. Όσο προσεγμένη και να είναι η σκηνική παρουσία, όσο φιλότιμες και να είναι οι προσπάθειες επικοινωνίας με το αριθμητικά ok κοινό, όση τεχνική αρτιότητα και να υπάρχει (που υπάρχει), αυτό το πράγμα που ακόμα και η λέξη θόρυβος αδυνατεί να προσδιορίσει επακριβώς μόνο ως ήχος δεν λογίζεται. Στενάχωρη εμφάνιση από σχήμα που ξέρω καλά τις δυνατότητές του. Γιατί ρε παιδιά;













Στις 20:50 την σκηνή καταλαμβάνουν οι Tribulation. Με 1 ώρα στη διάθεσή της, η Gothic/Heavy Metal with Black Metal influences μπάντα παρουσιάζει 9 κομμάτια: "Lady Death'', ''Melancholia'', ''In the Dreams of the Dead'', ''Rånda", "Ultra Silvam", ''Nightbound", "The Lament", "Strange Gateways Beckon", ''The Motherhood of God". Δεν ξέρω ποια πύλη είναι ανοιχτή, αλλά τα φρικιά που πρέπει να βρίσκονται πίσω της είναι απελευθερωμένα. Η τεχνική τους αρτιότητα βγάζει μάτια, ο καθαρός ήχος τους είναι σύμμαχος στη μετάδοση των φρικιαστικών μηνυμάτων τους, η επικοινωνία τους με το μεγάλο αριθμητικά κοινό πραγματώνεται ακριβώς μέσα από την έλλειψή της, ενώ η σκηνική τους παρουσία, με τα αρωματικά sticks, τις τελετουργικές, θηλυπρεπείς κινήσεις του Jonathan Hultén (Guitars) και το χαρισματικό παίξιμο του Adam Zaars (Guitars), αποτελεί την grotesque εκδοχή της πραγματικότητας. Σύντομα...



















Η ώρα είναι 22:20 και στην σκηνή εμφανίζονται οι Melodic Death Metal masters, Insomnium. Σκοτάδι, Πένθος, Απώλεια, Πόνος, Φύση, Μυστικισμός, Ατομικισμός. Στο ''Winter's Gate, Pt. 1'' συναντάμε το απόγειο ή την καταστροφή μας, ''Winter's Gate, Pt. 2'', μας περιμένει ο Χρυσός Λύκος με τα 6 πόδια, γινόμαστε ένα με τη φύση στο ''Winter's Gate, Pt. 3''. Στο ''Winter's Gate, Pt. 4'' βρισκόμαστε μπροστά στης Πύλες του Χειμώνα, η Πύλη ανοίγει στο ''Winter's Gate, Pt. 5'' και στο ''Winter's Gate, Pt. 6'' βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. ''Winter's Gate, Pt. 7'', ο αδυσώπητος χειμώνας κάμπτει την τελική αντίσταση. ''The Primeval Dark'', εκεί παραμονεύει η ενσάρκωση της απελπισίας- ''While We Sleep'', ΡΕ! Ο κακός χαμός στο ''Mortal Share'', ''Down with the Sun'', πουτάνα όλα και στο ''Weather the Storm'' γίνεται το σώσε. Μία ευκαιρία έχουμε στην ζωή, τα πάντα είναι ''Ephemeral'', το ''The Promethean Song'' είναι ένα α-ρ-ι-σ-τ-ο-ύ-ρ-γ-η-μ-α. Η μπάντα αποχωρεί και επιστρέφει για encore- στην ζωή είσαι ολομόναχος, είσαι ο ''Only One Who Waits''. Σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισής της, η μπάντα διαθέτει κρυστάλλινο ήχο, συνεχή και θερμότατη επικοινωνία με το αριθμητικά πολύ μεγάλο κοινό και πανέμορφη, άκρως μελαγχολική σκηνική παρουσία- ο Markus Hirvonen (Drums) προκαλεί σεισμικές δονήσεις, ενώ ο Niilo Sevänen (Bass, Vocals) είναι μορφάρα. And we drift far away in our dreams.

Setlist
Winter's Gate, Pt. 1
Winter's Gate, Pt. 2
Winter's Gate, Pt. 3
Winter's Gate, Pt. 4
Winter's Gate, Pt. 5
Winter's Gate, Pt. 6
Winter's Gate, Pt. 7
The Primeval Dark
While We Sleep
Mortal Share
Down with the Sun
Weather the Storm
Ephemeral
The Promethean Song

Only One Who Waits





























Η Playfalse διοργάνωσε μια εξαίσια συναυλία. Από την άλλη, οι Insomnium, σε 1 ώρα και 40 λεπτά και με 15 κομμάτια, μας καθάρισαν τις ψυχές με το μαγευτικό σκοτάδι τους, ενώ επιβεβαίωσαν ότι αποτελούν τους masters του Melodic Death Metal. Forge your own fate.

(Photo credits: Christina Alossi)

Comments

Popular posts from this blog

Judas Priest, Sabaton, Saxon, Accept, Foray Between Ocean, Null'o'zero @TerraVibe, Πέμπτη 19/07/18

Αλητεία. Ζωή πάνω σε 2 ρόδες. Πολεμικές συρράξεις. Metal and steel. 4η φορά που παρακολουθώ live τους Accept. 3η φορά που παρακολουθώ live τους Saxon. 4η φορά που παρακολουθώ live τους Sabaton. 2η φορά που παρακολουθώ live τους Judas Priest. Πέμπτη 19/07/18 και αρκετός κόσμος έχει μαζευτεί από νωρίς στο TerraVibe. 14:40, οι πόρτες ανοίγουν. Burning just like fire. Hear the heavens cry. Into the fire. Waiting for lightning to strike.

Στις 16:15 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Null'o'zero, Heavy/Thrash Metal μπάντα η οποία στα 30 λεπτά που έχει στη διάθεσή της, παρουσιάζει 5 κομμάτια: ''Instructions to Dominate", "My Last Disguise", "The Last One", "Unleashed by Fire" και "Trapped in a Maze". Γενικά καλός ήχος, καθόλα καταρτισμένοι τεχνικά τα συν, μικρή επικοινωνία με το αριθμητικά ok κοινό, στατική σκηνική παρουσία τα πλην. Ειδικά το τελευταίο παραξενεύει. Διαθέτουν δυνατό υλικό, οπότε η μεγαλύτερη κινητικότητα είναι επιβεβλημένη. Σε…

They 're Gonna Get You, No Matter How Far

Από την αρχή της χρονιάς η αγωνία κορυφώνεται και ζούμε όλοι ένα ανελέητο κυνήγι θησαυρού, μέσα από γρίφους, ψάξιμο και φήμες... Πολλές φήμες. Το Rockwave είναι θεσμός και ο κόσμος πάντα το υποστηρίζει. Φέτος η Didi κάνει το peak της και για το Metal διήμερο δημιουργεί μια σύνθεση που θα σου πάρει τα μυαλά. The priest is going to read us the last rites.

Day 1:

Οι Jacks Full, Null’O’zero και Foray Between Ocean θα κάνουν την σπουδαία δουλειά της προετοιμασίας του ολοκαυτώματος.



Supreme excellence consists of breaking the enemy’s resistance without fighting. Η ιδέα του πολέμου έχει επισκιάσει τις ζωές μας και ο φόβος μην χτυπήσει την δική μας πόρτα κυριαρχεί. Οι Sabaton γνωρίζουν το συναίσθημα αυτό, όπως και τις επιπτώσεις του. Θα περάσουμε τις πύλες της κολάσεως προσευχόμενοι να βγούμε ζωντανοί την Πέμπτη 19/07/18 στο TerraVibe.

ΦαντασίαΣτρατιωτικήΙστορίαMetal. Οι μάχες που περιγράφουν με ανατριχιαστικό τρόπο θα σου κόψουν την ανάσα και ίσως (λέμε τώρα...) να σταματήσεις να το παίζεις …

Ville Friman [Insomnium - Guitars, Vocals (clean)]: ''Έχουμε ερωτηθεί γι'αυτό πολλές φορές και άνθρωποι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στο να δουν το ''Winter's Gate'' (2016) ως ταινία ή ταινία μικρού μήκους.''

Στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης επικείμενης συναυλίας των Insomnium την Κυριακή 25/03/18 στο Piraeus 117 Academy, το Metal Asylum μίλησε με τον Ville Friman [Guitars, Vocals (clean)] για το αριστουργηματικό ''Winter's Gate'' (2016), το μεγάλο ρίσκο που πήραν με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, αλλά και την πιθανότητα αυτή να μεταφερθεί και στην μεγάλη (ή μικρή) οθόνη. We need to slow down.

Καλησπέρα, Ville. Τιμή μου που κάνουμε αυτήν την συζήτηση.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ''Winter's Gate'' (2016). Καταρχάς, πώς και αποφασίσατε να προχωρήσετε, αυτήν τη φορά με ένα concept album, βασισμένο στην σύντομη ιστορία του Niilo (σ.σ.: Sevanen - Bass, Vocals);


Νομίζω flirtάραμε με την ιδέα του να κάνουμε ένα μεγάλο concept album ήδη από όταν ηχογραφούσαμε το ''Shadows of the Dying Sun'' (2014). Πάντα μας άρεσαν τα concept albums και τα μεγάλα κομμάτια και απλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε και οι ίδιοι. Ευτυχώς…