Skip to main content

Eyehategod : My Name Is Eyehategod



Late '80s, και μέσα από τους βάλτους της μυστηριακής Νέας Ορλεάνης ακούγονται υποχθόνιοι ήχοι αγνού Sludge/Doom Metal. Τόσο ζοφεροι και απόκοσμοι, όπως το μυθικό τέρας που ζει στον βυθό μιας λίμνης, το οποίο αναμένεις και εύχεσαι να το αντικρίσεις. Έτσι θα νιώσεις στη live επαφή σου με τους Eyehategod την Κυριακή 24/06/18 στο Temple.

Μαύρα και λασπωμένα διαμάντια ο κατάλογος τους με μόνο αριστουργηματικές δουλειές.


Η αγωνία και ο τρόμος εκφράζονται απόλυτα στο "In the Name of Suffering" (1990). Συναισθήματα που βιώνεις όταν περιγράφεις την μισανθρωπία, τη βία και τα αποτελέσματα τους. Μόνο από τη χροιά της φωνής, κατανοείς τα πάντα. Εξαιρετικά ζοφερό (8).


Riffs εμποτισμένα στο αλκοόλ και τις ουσίες, ουρλιάζουν για μια δόση ακόμα, και ας είναι η τελευταία. "Take as Needed for Pain" (1993) και ο τίτλος καλύπτει απόλυτα τη περιγραφή του album (9).


Καθαρό, αψεγάδιαστο δεκάρι το "Dopesick" (1996). Κάθε νότα και χάραγμα από λεπίδα, κάθε μπότα και γροθιά στο στομάχι. Η ματαιότητα και ο θυμός χαρακτηρίζει απόλυτα αυτή τη δουλειά (10).


"Confederacy of Ruined Lives" (2000). Η σαπίλα που τους χαρακτηρίζει συνεχίζει χωρίς κανένα ενδοιασμό. Εκφράζουν με τον καταλληλότερο τρόπο την απέχθεια τους στην κοινωνία που ζούμε, και μας απελευθερώνουν, καθώς αναλύουν τις πιο σκοτεινές σκέψεις όλων (9).



14 χρόνια περνούν και το "Eyehategod"(2014) είναι γεγονός. Τοξικό και βρώμικο όπως ακριβώς πρέπει να είναι ένα Eyehategod album. Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν αλλά η σαπίλα έμεινε, πότισε μέσα στο μυαλό και εγκαταστάθηκε για πάντα (9).

Μισανθρωπία, Βάσανα, Κατάχρηση ουσιών, Έγκλημα, Φτώχεια. Πώς να μην σιχαίνεσαι τους ανθρώπους, όταν το μόνο που σου προσφέρουν είναι πόνος; Όταν η κοινωνία δεν προσφέρει τίποτα και οι αδύναμοι χαρακτήρες οδηγούνται στα ναρκωτικά, νομίζοντας ότι θα γλιτώσουν από την ασχήμια, δημιουργώντας μια ακόμα πιο σάπια καθημερινότητα στους ίδιους και στους λοιπούς που έχουν την ψευδαίσθηση ότι θα τα καταφέρουν; Η κοινωνία φέρνει τη φτώχεια και κατ' επέκταση την αύξηση της εγκληματικότητας, η οποία δεν σταματάει ποτέ...και τελικά έρχεται η μιζέρια, η δυστυχία και ο θάνατος. Έτσι είναι αυτό που ονομάζουμε ζωή, και μέσα από τη μουσική των Eyehategod την αντικρίζουμε κατάματα, μαθαίνουμε, και μαζεύουμε εφόδια να την αντιμετωπίσουμε.
Η αίσθηση που σου δημιουργούν βρίσκεται με μαεστρία μια ανάσα πριν την ενόχληση. Live αυτό το συναίσθημα είναι ανατριχιαστικό. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο και η κάθε σου εισπνοή σε πάει όλο και πιο κοντά στο καλύτερο μέρος του κόσμου...στα άδυτα του μυαλού σου.

Η 3 Shades of Black και η CTS Productions θα διοργανώσουν μια συναυλία που θα σε ταξιδέψει. Όχι σε μαγικά μέρη, ούτε σε ουτοπίες, αλλά στη σκληρή πραγματικότητα. Είσαι έτοιμος για μια γερή δόση;



Genre:
Sludge/Doom Metal

Main:
In the Name of Suffering (1990)
Take as Needed for Pain (1993)
Dopesick (1996)
Confederacy of Ruined Lives (2000)
Eyehategod (2014)

Current lineup:
Jimmy Bower (Guitars)
Mike Williams (Vocals)
Brian Patton (Guitars)
Gary Mader (Bass)
Aaron Hill (Drums)

Comments

Popular posts from this blog

They 're Gonna Get You, No Matter How Far

Από την αρχή της χρονιάς η αγωνία κορυφώνεται και ζούμε όλοι ένα ανελέητο κυνήγι θησαυρού, μέσα από γρίφους, ψάξιμο και φήμες... Πολλές φήμες. Το Rockwave είναι θεσμός και ο κόσμος πάντα το υποστηρίζει. Φέτος η Didi κάνει το peak της και για το Metal διήμερο δημιουργεί μια σύνθεση που θα σου πάρει τα μυαλά. The priest is going to read us the last rites.

Day 1:

Οι Jacks Full, Null’O’zero και Foray Between Ocean θα κάνουν την σπουδαία δουλειά της προετοιμασίας του ολοκαυτώματος.



Supreme excellence consists of breaking the enemy’s resistance without fighting. Η ιδέα του πολέμου έχει επισκιάσει τις ζωές μας και ο φόβος μην χτυπήσει την δική μας πόρτα κυριαρχεί. Οι Sabaton γνωρίζουν το συναίσθημα αυτό, όπως και τις επιπτώσεις του. Θα περάσουμε τις πύλες της κολάσεως προσευχόμενοι να βγούμε ζωντανοί την Πέμπτη 19/07/18 στο TerraVibe.

ΦαντασίαΣτρατιωτικήΙστορίαMetal. Οι μάχες που περιγράφουν με ανατριχιαστικό τρόπο θα σου κόψουν την ανάσα και ίσως (λέμε τώρα...) να σταματήσεις να το παίζεις …

Ville Friman [Insomnium - Guitars, Vocals (clean)]: ''Έχουμε ερωτηθεί γι'αυτό πολλές φορές και άνθρωποι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στο να δουν το ''Winter's Gate'' (2016) ως ταινία ή ταινία μικρού μήκους.''

Στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης επικείμενης συναυλίας των Insomnium την Κυριακή 25/03/18 στο Piraeus 117 Academy, το Metal Asylum μίλησε με τον Ville Friman [Guitars, Vocals (clean)] για το αριστουργηματικό ''Winter's Gate'' (2016), το μεγάλο ρίσκο που πήραν με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, αλλά και την πιθανότητα αυτή να μεταφερθεί και στην μεγάλη (ή μικρή) οθόνη. We need to slow down.

Καλησπέρα, Ville. Τιμή μου που κάνουμε αυτήν την συζήτηση.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ''Winter's Gate'' (2016). Καταρχάς, πώς και αποφασίσατε να προχωρήσετε, αυτήν τη φορά με ένα concept album, βασισμένο στην σύντομη ιστορία του Niilo (σ.σ.: Sevanen - Bass, Vocals);


Νομίζω flirtάραμε με την ιδέα του να κάνουμε ένα μεγάλο concept album ήδη από όταν ηχογραφούσαμε το ''Shadows of the Dying Sun'' (2014). Πάντα μας άρεσαν τα concept albums και τα μεγάλα κομμάτια και απλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε και οι ίδιοι. Ευτυχώς…

Insomnium, Tribulation, Caelestia @Piraeus 117 Academy, Κυριακή 25/03/18

Η εποχή της ομίχλης κατέφτασε. Η Winter's Gate άνοιξε. 1η φορά που παρακολουθώ live τους Insomnium. Κυριακή 25/03/18 και στο Piraeus 117 Academy έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος από νωρίς. Στις 19:45 ανοίγουν οι πόρτες. We're faring in the dark.

Στις 20:00 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Caelestia, Melodic Death Metal μπάντα που στα 30 λεπτά που της διατίθενται παρουσιάζει τα ''Martyrs'', ''Chamber of Torments'', ''Initium Vitae et Mortis'' και ''Devil's Game''. Με μία λέξη, όλεθρος. Αυτό που παρακολουθούμε (και, κυρίως, ακούμε) περισσότερο προσομοιάζει σε drum clinic, παρά σε συναυλιακή εμφάνιση. Όσο προσεγμένη και να είναι η σκηνική παρουσία, όσο φιλότιμες και να είναι οι προσπάθειες επικοινωνίας με το αριθμητικά ok κοινό, όση τεχνική αρτιότητα και να υπάρχει (που υπάρχει), αυτό το πράγμα που ακόμα και η λέξη θόρυβος αδυνατεί να προσδιορίσει επακριβώς μόνο ως ήχος δεν λογίζεται. Στενάχωρη εμφάνιση από σχήμα που ξέρω καλ…