Το έτος 2021 τελείωσε και άφησε μνήμες εγκλεισμού και ανύπαρκτης σκηνικής δραστηριότητας στον κόσμο του Metal. Το αποτέλεσμα ήταν για πολλούς ψυχοφθόρο και δυσβάσταχτο. Παρά, όμως, την όλη κατάσταση, λόγω της πανδημίας του COVID-19, υπήρξε μεγάλος δημιουργικός οίστρος από τις μπάντες, κάτι που έδωσε μεγάλη ανάσα, τόσο στους fans, όσο και στην ίδια τη μουσική. Είναι πολύ όμορφο μέσα στη σωματική απομόνωση, να διαθέτεις μία πνευματική συντροφιά που σου δίνει ελπίδα σε ένα αβέβαιο μέλλον, πόσο μάλλον όταν αυτή η παρέα αποτελείται από πραγματικά διαμάντια, τα οποία θα μείνουν στη δισκογραφική ιστορία. Έτσι, κάθισα και άκουσα πολλές από τις περσινές δημιουργίες, τις μελέτησα, και μετά από μία κυριολεκτικά δύσκολη διαδικασία, κατέληξα στο τελικό προσωπικό μου Top-10. Honorable mentions : Blaze Bayley - War Within Me (2021) , Gus. G - Quantum Leap (2021) , Mastodon - Hushed and Grim (2021) , Paradox - Heresy II: End of a Legend (2021) , Accept - Too Mean to Die (2021) , Need - Norchestrion: A...

Μέσα στον πόνο και τη ματαιότητα, αισθάνομαι μια ανακούφιση. Εκεί που χάνω την ελπίδα, έρχεται το Σάββατο 15/02/20 . Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Fuzz , όλα τα συναισθήματα εκφράζονται απόψε από τους inmates, Leprous . Μια βραδιά με ζοφερό Progressive Metal/Rock , για να αντέξουμε ακόμα μια μέρα. Τρίτη φορά που παρακολουθώ ζωντανά την μπάντα, έχω προετοιμαστεί για τη συναισθηματική αποφόρτιση που θα βιώσω, η ώρα είναι 19:00, οι πόρτες ανοίγουν, ο λίγος κόσμος εισέρχεται στον χώρο, and they are echoing again. 20:40, και στη σκηνή ανεβαίνουν οι Klone . Η Progressive Metal/Rock μπάντα διαθέτει 50 λεπτά για να μας παρουσιάσει τα "Yonder" , "Rocket Smoke" , "Breach" , "Sealed" , "Immersion" , "Nebulous" και "Silver Gate" . Εξαιρετικά ταιριαστή επιλογή για τη βραδιά, διαθέτουν πεντακάθαρο ήχο, που αναδεικνύει κάθε όργανο ξεχωριστά, ειδικά το Bass που γεμίζει πολύ μελωδικά τα κομμάτια που μας συντροφεύουν σε αυτό...

Όταν ο πόνος είναι αβάσταχτος και τα παυσίπονα δεν λειτουργούν, η λύση είναι η εμφάνιση των Leprous  στο Fuzz , το Σάββατο 15/02/20 . Το Progressive Metal/Rock τους λειτουργεί θεραπευτικά, σαν μια μορφή ομοιοπαθητικής που έχει άμεσα αποτελέσματα. Μέσα από τη δισκογραφία τους βλέπεις τη συγκλονιστική εξέλιξη μιας μπάντας, που στα '10s διαθέτει το πιο σημαντικό προσόν: Προσωπικότητα. Ξεκινάμε με το "Tall Poppy Syndrome" (2009) . Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζει την απέχθεια που δείχνουν οι άνθρωποι σε high-class άτομα. Οι Leprous είναι απέραντα εκλεπτυσμένοι μουσικά και με ένα image που δεν παραπέμπει απαραίτητα στον Metal χώρο, ωστόσο δεν εισέπραξαν ποτέ τέτοια αντίδραση. Αντιθέτως, ξεκινούν καλά, με ένα album που δυσκόλεψε πάρα πολύ, αλλά έκανε, όμως, ιδιαίτερη αίσθηση. Δύσκολο άκουσμα, ιδιαίτερο, με φανερές τις επιρροές τους, που έχουν φιλτραριστεί με εξαίσιο τρόπο, βγάζοντας ένα αποτέλεσμα το οποίο αναδεικνύει τον δικό τους χαρακτήρα. Πολύπλοκοι, με καθαρή ...

Το 2019 ήταν πολύ άσχημη χρονιά. Η θλίψη, η απώλεια και η πίεση κυριαρχούσαν στις ζωές μας, αλλά η μουσική ήταν, είναι, και θα είναι πάντα η ειλικρινή συντροφιά. Δίπλα μας εκεί, να παίξει σε λούπα χωρίς να βαρεθεί, δυνατά χωρίς να κουραστεί, αλλά και να διακοπεί χωρίς να παραπονεθεί. Παρακάτω διαμόρφωσα το προσωπικό μου Top-10, που με βοήθησε να βγάλω την χρονιά. 10. Idle Hands - Mana (2019) Οι νεοφερμένοι Idle Hands σε ταξιδεύουν   με έναν εξαίσιο τρόπο στο " Mana" (2019) . Τα Vocals έχουν τον καταθλιπτικό χαρακτήρα, που προσωπικά αναζητώ στη μουσική, αλλά παράλληλα τα ακατέργαστα riffs άλλης δεκαετίας κάνουν τον ήχο τους ιδιαίτερο. Έτσι, λοιπόν, αυτό το ταξίδι μέσα από τις μελωδίες τους είναι γεμάτο νέες εμπειρίες, εμπνευσμένες ωστόσο από το παρελθόν. Διαρκεί περίπου 40 λεπτά και το replay value είναι το atout τους. Για ένα πράγμα μόνο προσεύχομαι, την παρόμοια συνέχειά τους. 9. The Slayerking -  Tetragrammaton (2019) Είμαι 12 χρονών, έχω κάνει τα πρώτα ...

Η ώρα για την τελική μάχη είναι τώρα. Καμία υποταγή σε κανέναν. Οι Πύλες της Κολάσεως είναι ανοιχτές. 2η φορά που παρακολουθώ live τους Suicidal Angels , 5η  φορά που παρακολουθώ live τους Rotting Christ , 2η  φορά που παρακολουθώ live τους Slayer .  Πολύς κόσμος έχει μαζευτεί από νωρίς στο Νίκος Γκάλης , το Σάββατο 13/07/19 . Στις 15:00 ανοίγουν οι πόρτες. Welcome to the nightmare. Welcome to my dark kingdom behind the sun. Hell awaits. Η ώρα είναι 17:00, και στη σκηνή εμφανίζονται οι Thrash Metal masters, Suicidal Angels . Θρησκευτική διαμάχη, Μίσος, Θάνατος, Μισανθρωπία . "Apokathilosis" , πουτάνα όλα, και σφαγή στο "Bloodbath" . Μπροστά στη "Frontgate" πραγματοποιείται η τελική αναμέτρηση- ''Born of Hate'' , ΡΕ! Το "Eternally to Suffer" είναι ένα αριστούργημα, στο "Bleeding Holocaust" γίνεται το σώσε, "Seed of Evil" με αντάλλαγμα την ψυχή μου. O κακός χαμός στο "Endless War" , κανείς δεν...