Skip to main content

Eyehategod, Sadhus (The Smoking Community), Gagulta @Temple, Κυριακή 24/06/18



Η σαπίλα και η ζοφερότητα συναντούν την απόλυτη διαστροφή, και το live των Eyehategod είναι γεγονός. Κυριακή 24/06/18, δεύτερη φορά που παρακολουθώ το συγκρότημα ζωντανά, και το ρίγος με διακατέχει. Οι πόρτες του Temple ανοίγουν, ο σχετικά λίγος κόσμος είναι έτοιμος, και το ταξίδι ξεκινά.


Στις 21.30 ανεβαίνουν στη σκηνή οι Gagulta. Το Sludge Metal που παρουσιάζουν είναι εξαίσιο και άκρως ψυχεδελικό. Alcohol, Θάνατος. Το ποτό είναι απλά μια παρηγοριά μέχρι ο θάνατος να φέρει τη λύτρωση. Την αγωνία για αυτή την απελευθέρωση περιγράφει η μουσική τους. Η τεχνική αρτιότητα τους είναι προσεγμένη, η σκηνική παρουσία είναι όπως αρμόζει στο είδος, οι ογκώδεις διαστροφικές μελωδίες κάνουν παρέα στα πρώτα τσιγαριλίκια που σκάνε, και η επικοινωνία με το κοινό γίνεται κυρίως μέσα από τα τραγούδια τους. Κομμάτια φρέσκα, από την επερχόμενη κυκλοφορία που θα πρέπει να τιμηθεί από τους λάτρεις του είδους.







Στις 22:20 θα πάρουν τη σκυτάλη οι Sadhus (The Smoking Community). Sludge/Doom Metal ολκής, με αργόσυρτα riff, έτοιμα να κατεδαφίσουν το χώρο. Η σκηνική τους παρουσία είναι πληθωρική, η τεχνική αρτιότητα ανάλογη, και οι επικοινωνία με το κοινό εξαιρετική. Έχουν κάποιο κοινό που τους ακολουθεί και ο αριθμός σίγουρα αυξήθηκε κατά την εμφάνιση τους. Το ένα φέρνει το άλλο και τα πρώτα mosh pits δημιουργούνται με κομμάτια όπως: "Bampoola", "Abduction", "Colombian Boat Blues" και "Make Me 20 Euros" να ξεχωρίζουν.







Στις 11:30 καταλαμβάνουν την σκηνή οι ηγέτες του Sludge/Doom Metal. Μισανθρωπία, Βάσανα, Κατάχρηση ουσιών, Έγκλημα, Φτώχεια. "Lack of Almost Everything" και η απώλεια υλικών και συναισθημάτων είναι πλήγμα της εποχής. Με την καρδιά στα χέρια, η αποκάλυψη έρχεται..."Jack Ass in the Will of God" και δεν υπάρχει καμία κρυψώνα...πουθενά! Εκεί που νομίζεις ότι  προχωράς, τελικά μένεις στάσιμος, και το τέλος έρχεται στο "Parish Motel Sickness", αφού έχεις αγοράσει μια "30$ Bag" γεμάτη ταξίδια σε κόσμους ονειρικούς. Χαμός στο "Blank", και η εξέγερση έρχεται στο "Agitation! Propaganda!". Απόλυτη ανωμαλία το "Sisterfucker (Part I)" και επειδή ποτέ δεν είναι αρκετή συνεχίζει με το "Sisterfucker (Part II). Το "Medicine Noose" σου δημιουργεί hangover, όταν συνέρχεται συνειδητοποιείς  ότι δεν ταιριάζεις πουθενά, και το "New Orleans Is the New Vietnam" εκφράζει απόλυτα αυτή τη κατάσταση. "Methamphetamine", αυτό είναι το εισιτήριο για τον δικό σου κόσμο. Η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο έρχεται με το "White Nigger" διαφορετικά, "Revelation / Revolution" και "Peace Thru War (Thru Peace and War)" μπας και καθαρίσει η κοινωνία από την βρωμιά. Η τεχνική αρτιότητα είναι έμφυτη πέρα από κάθε κατάχρηση, η επικοινωνία με το αυξημένο -ευτυχώς- κοινό είναι θερμότατη, και η σκηνική παρουσία είναι διεστραμμένα εξαίσια. Ο Jimmy Bower (Guitars) εκπέμπει ζοφερούς ήχους από τα βάθη της ψυχής, ο Gary Mader (Bass) οργανώνει το έγκλημα, με τον Aaron Hill (Drums) να δίνει το σήμα, και η μορφή Mike Williams (Vocals) να το πραγματοποιεί μπροστά στα μάτια μας, ξεδιάντροπα και χωρίς ενδοιασμούς.

Setlist:
Lack of Almost Everything
Jack Ass in the Will of God
Parish Motel Sickness
30$ Bag
Blank
Agitation! Propaganda!
Sisterfucker (Part I)
Sisterfucker (Part II)
Medicine Noose
New Orleans Is the New Vietnam
Methamphetamine
White Nigger
Revelation / Revolution
Peace Thru War (Thru Peace and War)

















Η 3 Shades of Black και η CTS Productions διοργάνωσαν ένα εξαίσιο live στο όνομα της κοινωνικής παρακμής. Οι Eyehategod μέσα σε 1 ώρα και 30 λεπτά διακίνησαν εξαιρετική μουσική μαζί με ότι άλλο παρελκόμενο. Καθαρτικό live.

(Photo credits: Dionisis Partheniadis)

Comments

Popular posts from this blog

They 're Gonna Get You, No Matter How Far

Από την αρχή της χρονιάς η αγωνία κορυφώνεται και ζούμε όλοι ένα ανελέητο κυνήγι θησαυρού, μέσα από γρίφους, ψάξιμο και φήμες... Πολλές φήμες. Το Rockwave είναι θεσμός και ο κόσμος πάντα το υποστηρίζει. Φέτος η Didi κάνει το peak της και για το Metal διήμερο δημιουργεί μια σύνθεση που θα σου πάρει τα μυαλά. The priest is going to read us the last rites.

Day 1:

Οι Jacks Full, Null’O’zero και Foray Between Ocean θα κάνουν την σπουδαία δουλειά της προετοιμασίας του ολοκαυτώματος.



Supreme excellence consists of breaking the enemy’s resistance without fighting. Η ιδέα του πολέμου έχει επισκιάσει τις ζωές μας και ο φόβος μην χτυπήσει την δική μας πόρτα κυριαρχεί. Οι Sabaton γνωρίζουν το συναίσθημα αυτό, όπως και τις επιπτώσεις του. Θα περάσουμε τις πύλες της κολάσεως προσευχόμενοι να βγούμε ζωντανοί την Πέμπτη 19/07/18 στο TerraVibe.

ΦαντασίαΣτρατιωτικήΙστορίαMetal. Οι μάχες που περιγράφουν με ανατριχιαστικό τρόπο θα σου κόψουν την ανάσα και ίσως (λέμε τώρα...) να σταματήσεις να το παίζεις …

Ville Friman [Insomnium - Guitars, Vocals (clean)]: ''Έχουμε ερωτηθεί γι'αυτό πολλές φορές και άνθρωποι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στο να δουν το ''Winter's Gate'' (2016) ως ταινία ή ταινία μικρού μήκους.''

Στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης επικείμενης συναυλίας των Insomnium την Κυριακή 25/03/18 στο Piraeus 117 Academy, το Metal Asylum μίλησε με τον Ville Friman [Guitars, Vocals (clean)] για το αριστουργηματικό ''Winter's Gate'' (2016), το μεγάλο ρίσκο που πήραν με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, αλλά και την πιθανότητα αυτή να μεταφερθεί και στην μεγάλη (ή μικρή) οθόνη. We need to slow down.

Καλησπέρα, Ville. Τιμή μου που κάνουμε αυτήν την συζήτηση.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ''Winter's Gate'' (2016). Καταρχάς, πώς και αποφασίσατε να προχωρήσετε, αυτήν τη φορά με ένα concept album, βασισμένο στην σύντομη ιστορία του Niilo (σ.σ.: Sevanen - Bass, Vocals);


Νομίζω flirtάραμε με την ιδέα του να κάνουμε ένα μεγάλο concept album ήδη από όταν ηχογραφούσαμε το ''Shadows of the Dying Sun'' (2014). Πάντα μας άρεσαν τα concept albums και τα μεγάλα κομμάτια και απλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε και οι ίδιοι. Ευτυχώς…

Insomnium, Tribulation, Caelestia @Piraeus 117 Academy, Κυριακή 25/03/18

Η εποχή της ομίχλης κατέφτασε. Η Winter's Gate άνοιξε. 1η φορά που παρακολουθώ live τους Insomnium. Κυριακή 25/03/18 και στο Piraeus 117 Academy έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος από νωρίς. Στις 19:45 ανοίγουν οι πόρτες. We're faring in the dark.

Στις 20:00 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Caelestia, Melodic Death Metal μπάντα που στα 30 λεπτά που της διατίθενται παρουσιάζει τα ''Martyrs'', ''Chamber of Torments'', ''Initium Vitae et Mortis'' και ''Devil's Game''. Με μία λέξη, όλεθρος. Αυτό που παρακολουθούμε (και, κυρίως, ακούμε) περισσότερο προσομοιάζει σε drum clinic, παρά σε συναυλιακή εμφάνιση. Όσο προσεγμένη και να είναι η σκηνική παρουσία, όσο φιλότιμες και να είναι οι προσπάθειες επικοινωνίας με το αριθμητικά ok κοινό, όση τεχνική αρτιότητα και να υπάρχει (που υπάρχει), αυτό το πράγμα που ακόμα και η λέξη θόρυβος αδυνατεί να προσδιορίσει επακριβώς μόνο ως ήχος δεν λογίζεται. Στενάχωρη εμφάνιση από σχήμα που ξέρω καλ…