Skip to main content

Scorpions: They Will Rock You like a Hurricane


Ήρθε και πάλι αυτή η ώρα. Οι Heavy Metal/Hard Rock θρύλοι Scorpions επισκέπτονται για μια ακόμα φορά τη χώρα μας. Ένα once in a lifetime show όπως έχει ήδη χαρακτηριστεί σε ένα ξεχωριστό χώρο, το Καλλιμάρμαρο  και με τη συμμετοχή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Τη Δευτέρα, 16/07/18 θα παρακολουθήσουμε τους "γερόλυκους" να τα σπάνε για ακόμα μια φορά.

Δισκογραφία πλούσια τόσο σε ποσότητα, όσο και ποιότητα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρει κανείς από ένα τουλάχιστον διαμάντι σε κάθε κυκλοφορία τους. Έχουμε και λέμε:



Το "The Lonesome Crow" (1972) είναι το πρώτο "κέντρισμα". Η αρχή όλων. Κάτι συγκλονιστικό έχει ξεκινήσει (7).



Στο "Fly to the Rainbow" (1974) γίνεται αλλαγή κατεύθυνσης. Αλλαγή lineup. Αλλαγή (7).



Η αρχή της επιτυχίας. Με το "In Trance" (1975) η μπάντα διαμορφώνει τον ήχο της και ξεκινάει την ανοδική της πορεία (9).



Το "Virgin Killer" (1976) μπορεί να προκάλεσε με το εξώφυλλο, αλλά μουσικά δεν παύει να είναι ένα αριστούργημα (8).



Συνθετική ωριμότητα και εκτελεστική δεινότητα στο "Taken by Force" (1977), το οποίο σίγουρα αποτελεί πολύ σημαντική κυκλοφορία (7).



Δίσκος ορόσημο το "Lovedrive" (1979) καθώς έχουμε το "κλασσικό" lineup της μπάντας και την τελειοποίηση του trademark ήχου της (8).



Η αρχή των '80s ξεκινάει λιγότερο δυναμικά καθότι το "Animal Magnetism" (1980) είχε την τύχη να κυκλοφορήσει ανάμεσα σε 2 πολύ δυνατές κυκλοφορίες. Παραμένει πρωτοκλασάτο album παρόλα αυτά (7).



Κορυφή ίσως της καριέρας τους θεωρείται το "Blackout" (1982). Ένα δισκογραφικό διαμάντι απ’ όλες τις απόψεις (9).



Κάθε τραγούδι του ύμνος, κάθε νότα απόλαυση. Για πολλούς η καλύτερη κυκλοφορία τους, μαζί με το προηγούμενο, το "Love at First Sting" (1984) κερδίζει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά όλων (9).



Όπως υποδηλώνει και το εναρκτήριο "Don’t Stop at the Top", το συγκρότημα έκανε ακριβώς αυτό. Βέβαια όταν αγγίξεις την κορυφή δεν μπορείς να πας πιο πάνω οπότε υπάρχει πτώση, ευτυχώς μικρή, στο "Savage Amusement" (1988) η μπάντα πειραματίζεται, αλλά δεν χάνει τον προσανατολισμό της (8).



Τέλος εποχής καθότι το "Crazy World" (1990) είναι η τελευταία κυκλοφορία με το "κλασσικό" lineup της μπάντας. Δυνατό τέλος, στη χρυσή εποχή του συγκροτήματος (8).



Η νέα εποχή του συγκροτήματος ξεκινάει κάπως μουδιασμένα. Το "Face the Heat" (1993) είναι μια αρκετά αξιοπρεπής και υποτιμημένη κυκλοφορία. Μετά από 11 top κυκλοφορίες δικαιούνται μια "ξεκούραση" (7).



Η δισκογραφική "ξεκούραση" συνεχίζεται και στο "Pure Instinct" (1996). Με τις μπαλάντες να υπερισχύουν έναντι των πιο heavy κομματιών σου αφήνει ένα πιο mellow συναίσθημα (6).



Το "Eye II Eye" (1999) είναι μια κυκλοφορία η οποία δίχασε τον κόσμο. Η ριζική αλλαγή του ύφους δεν ήταν το ίδιο αρεστή σε όλους. Γενικά τα '90s δεν ήταν καλή περίοδος (6).



Μετά από ένα μεγάλο δισκογραφικό διάλειμμα, το comeback με το "Unbreakable" (2004) είναι πλέον γεγονός. Μια πολύ δυνατή κυκλοφορία, η μπάντα έχει αναγεννηθεί απ’ την τέφρα της (8).



Μοντέρνο αλλά και old school. Το "Humanity – Hour I" (2007) είναι η χρυσή τομή στο παλιό και το καινούργιο και ίσως απ’ τις κορυφαίες κυκλοφορίες της μπάντας γενικότερα (8).



Ξέρεις ότι έχεις έναν κορυφαίο δίσκο στα χέρια σου όταν υπάρχουν τραγούδια που γίνονται classics και το "Sting in the Tail" (2010) είναι ακριβώς αυτό (8).



 Το "Comeblack" (2011) δεν προσφέρει κάτι δισκογραφικά, διότι το μισό αποτελείται από επανεκτελέσεις και το άλλο μισό από διασκευές. Ακούγεται όμως ευχάριστα (6).



Με το "Return to Forever" (2015)  η μπάντα κάνει μια βουτιά στο παρελθόν της και τελειοποιεί τραγούδια τα οποία είχαν μείνει έξω από προηγούμενες κυκλοφορίες. Είναι περίεργο τι θησαυρούς μπορεί κανείς να ξεθάψει (8).

Ζωή, Κοινωνία, Αγάπη, Σεξ, Εσωτερικές διαμάχες, Rock. Θέματα τα οποία απασχολούν σχεδόν όλους και οι Scorpions έχουν καταφέρει να τα περιγράψουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και έτσι παίρνουν μια ξεχωριστή θέση στην ζωή και στην καρδιά μας.

Η Robin4Arts θα διοργανώσει ένα εξαιρετικό event.Ένα μοναδικό venue και μια μπάντα σταθμός στην ιστορία της μουσικής. Prepare to be stinged.


Genre:
Heavy Metal/Hard Rock

Main:
The Lonesome Crow (1972)
Fly to the Rainbow (1974)
In Trance (1975)
Virgin Killer (1976)
Taken by Force (1977)
Lovedrive (1979)
Animal Magnetism (1980)
Blackout (1982)
Love at First Sting (1984)
Savage Amusement (1988)
Crazy World (1990)
Face the Heat (1993)
Pure Instinct (1996)
Eye II Eye (1999)
Unbreakable (2004)
Humanity – Hour I (2007)
Sting in the Tail (2010)
Comeblack (2011)
Return to Forever (2015)

Current lineup:
Rudolf Schenker (Guitars)
Klaus Meine (Vocals)
Matthias Jabbs (Guitars)
Paweł Mąciwoda-Jastrzębski (Bass)
Mikkey Dee (Drums)

Comments

Popular posts from this blog

Judas Priest, Sabaton, Saxon, Accept, Foray Between Ocean, Null'o'zero @TerraVibe, Πέμπτη 19/07/18

Αλητεία. Ζωή πάνω σε 2 ρόδες. Πολεμικές συρράξεις. Metal and steel. 4η φορά που παρακολουθώ live τους Accept. 3η φορά που παρακολουθώ live τους Saxon. 4η φορά που παρακολουθώ live τους Sabaton. 2η φορά που παρακολουθώ live τους Judas Priest. Πέμπτη 19/07/18 και αρκετός κόσμος έχει μαζευτεί από νωρίς στο TerraVibe. 14:40, οι πόρτες ανοίγουν. Burning just like fire. Hear the heavens cry. Into the fire. Waiting for lightning to strike.

Στις 16:15 στην σκηνή ανεβαίνουν οι Null'o'zero, Heavy/Thrash Metal μπάντα η οποία στα 30 λεπτά που έχει στη διάθεσή της, παρουσιάζει 5 κομμάτια: ''Instructions to Dominate", "My Last Disguise", "The Last One", "Unleashed by Fire" και "Trapped in a Maze". Γενικά καλός ήχος, καθόλα καταρτισμένοι τεχνικά τα συν, μικρή επικοινωνία με το αριθμητικά ok κοινό, στατική σκηνική παρουσία τα πλην. Ειδικά το τελευταίο παραξενεύει. Διαθέτουν δυνατό υλικό, οπότε η μεγαλύτερη κινητικότητα είναι επιβεβλημένη. Σε…

They're Gonna Get You, No Matter How Far

Από την αρχή της χρονιάς η αγωνία κορυφώνεται και ζούμε όλοι ένα ανελέητο κυνήγι θησαυρού, μέσα από γρίφους, ψάξιμο και φήμες... Πολλές φήμες. Το Rockwave είναι θεσμός και ο κόσμος πάντα το υποστηρίζει. Φέτος η Didi κάνει το peak της και για το Metal διήμερο δημιουργεί μια σύνθεση που θα σου πάρει τα μυαλά. The priest is going to read us the last rites.

Day 1:

Η πρώτη ημέρα του ολοκαυτώματος!



Supreme excellence consists of breaking the enemy’s resistance without fighting. Η ιδέα του πολέμου έχει επισκιάσει τις ζωές μας και ο φόβος μην χτυπήσει την δική μας πόρτα κυριαρχεί. Οι Sabaton γνωρίζουν το συναίσθημα αυτό, όπως και τις επιπτώσεις του. Θα περάσουμε τις πύλες της κολάσεως προσευχόμενοι να βγούμε ζωντανοί την Πέμπτη 19/07/18 στο TerraVibe.

ΦαντασίαΣτρατιωτικήΙστορίαMetal. Οι μάχες που περιγράφουν με ανατριχιαστικό τρόπο θα σου κόψουν την ανάσα και ίσως (λέμε τώρα...) να σταματήσεις να το παίζεις επαναστάτης του πληκτρολογίου, σκορπίζοντας γνώσεις που έχεις διαβάσει σε σάπια milita…

Ville Friman [Insomnium - Guitars, Vocals (clean)]: ''Έχουμε ερωτηθεί γι'αυτό πολλές φορές και άνθρωποι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στο να δουν το ''Winter's Gate'' (2016) ως ταινία ή ταινία μικρού μήκους.''

Στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης επικείμενης συναυλίας των Insomnium την Κυριακή 25/03/18 στο Piraeus 117 Academy, το Metal Asylum μίλησε με τον Ville Friman [Guitars, Vocals (clean)] για το αριστουργηματικό ''Winter's Gate'' (2016), το μεγάλο ρίσκο που πήραν με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, αλλά και την πιθανότητα αυτή να μεταφερθεί και στην μεγάλη (ή μικρή) οθόνη. We need to slow down.

Καλησπέρα, Ville. Τιμή μου που κάνουμε αυτήν την συζήτηση.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ''Winter's Gate'' (2016). Καταρχάς, πώς και αποφασίσατε να προχωρήσετε, αυτήν τη φορά με ένα concept album, βασισμένο στην σύντομη ιστορία του Niilo (σ.σ.: Sevanen - Bass, Vocals);


Νομίζω flirtάραμε με την ιδέα του να κάνουμε ένα μεγάλο concept album ήδη από όταν ηχογραφούσαμε το ''Shadows of the Dying Sun'' (2014). Πάντα μας άρεσαν τα concept albums και τα μεγάλα κομμάτια και απλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε και οι ίδιοι. Ευτυχώς…